Ik heb met drie opdrachten de waterpolitiek van Israël proberen te verduidelijken. De leerlingen krijgen ook een bundel met een meer uitgebreide bespreking (een computerscherm is niet het meest geschikte medium voor tekst).
In de eerste opdracht laat ik de leerlingen vlug kennis maken met de belangrijkste waterlichamen, steden en buurlanden van Israël, en ook van de bezette gebieden.
In de tweede opdracht wandelen de leerlingen een stuk langs de Jordaan, het Meer van Galilea, de National Water Carrier en tot slot de Negev. Op de kaart staan nummers aangeduid. Een aantal van die nummers bevat informatie of beeldmateriaal, en ander deel bevat opdrachten (over hoogtelijnen, irrigatie, landbouw…).
Ik was verrast (en ook weer niet) om te zien dat:
- De rijke grondwaterlaag in Israël quasi helemaal bedekt wordt door de westelijke Jordaanoever.
- Aan weerszijden van de grens met de Gazastrook er op luchtfoto’s een groot verschil te zien is: frisse groene velden, irrigatie van cirkelvormige akkers…aan één zijde van de grens, veel minder groen en nauwelijks sporen van irrigatie aan de andere kant. Je mag drie keer raden welke kant de Palestijnse is.
- De enorme inspanningen die de Israëli’s zich getroost hebben om hun National Water Carrier over bijvoorbeeld ravijnen te krijgen.
De derde opdracht is een synthese-opdracht.